MountainbikeReviews.nl

MountainbikeReviews.nl

Passie voor biken.

Mountainbike Reviews, voor u biken we en testen producten.

Gravelracen met de Ornot House collectie

ReviewsPosted by Patrick Thu, July 12, 2018 10:31

Gravelracen is Hot. En wij zijn ook niet vies van een portie gravel op ons bord. Komende tijd lichten we dan ook enkele producten uit welke we tijdens onze graveltochten gebruiken. We trappen af met de bikekleding van Ornot, namelijk de House collectie.

Ornot is een Californisch merk welke zich van andere merken wil onderscheiden door zo min mogelijk grote logo's of merknamen te gebruiken op hun kleding maar toch een eigen(wijze) stijl aan wil houden. Zijn ze daar in geslaagd? Kijk zelf maar eens.

House Bibshort
We trappen af met de broek. Deze is vervaardigd uit 10 segmenten inclusief het bovenstuk. De broek vormt zich prima om je benen zodra je deze aan doet. Qua pasvorm merk je duidelijk dat je te maken hebt met een merk wat uit de USA komt. Ik heb met mijn 190 cm en lange benen gekozen voor maat L en dat zit goed. De bretels trekken niet en de pijpjes sluiten mooi aan om de fietsbenen. Voor de bikers met houthakkersbenen is een maatje groter aan te raden maar dat zijn er maar een handjevol.Onderweg doet de broek prima zijn werk. De stof voelt lekker aan en de 5 cm brede bretels voel je amper zitten. De bretels zijn gemaakt uit zeer fijn geweven meshe stof welke er ook voor zorgt dat transpiratie netjes naar buiten wordt afgevoerd. En dat is met de huidige zomerse temperaturen geen overbodige luxe.
De zeem bestaat uit vier grote pads met verschillende dichtheden met een kanaal tussen de grootste twee om de druk op de dode zone te reduceren. Rondom de vier grote pads ligt een grote omliggende platte pad welke om je zadel heen sluit en daar de wrijving van de benen verminderd.
Gravel- en adventuretochten duren vaak langer dan een paar uur en de zeem gedraagd zich tijdens de lange ritten prima. Transpiratie wordt netjes naar buiten afgevoerd en ook tijdens lange klimmen waarbij je continue in het zadel zit merk je er weinig van.
Aan de onderkant van de pijpjes bevindt zich een brede elastisch strip welke het omhoogkruipen van de broek voorkomt.
Het enige wat verraad dat je met een Ornot broek onderweg bent zijn de 3 kleine blauwe blokjes aan de linkerkant en het miniscule logo in een van de blokjes.

House jersey
Het shirt is gemaakt voor zomers weer en dat is goed te zien aan de open structuur van de stof. Je ziet goed het verschil in weeftechniek tussen de voor- en achterkant van het shirt. De voorkant is redelijk dicht op elkaar geweven om de wind buiten te houden mocht het weer ineens omslaan en afkoelen. De achterkant is minder dicht op elkaar geweven en daar zie je goed de vierkante meshe structuur welke transpiratie flink afvoert. Mocht je zoals ons met een rugzak biken dan blokkeert deze een gedeelte van de afvoer. Maar zodra je de rugzak uit doet zul je merken dat de transpiratie binnen no time afgevoerd is.

De styling van het shirt is altijd persoonlijk maar in onze ogen gewoon mooi. Een wijnrode kleur van de Code Burgundy met kleine icoontjes in de stof afgewisseld met wit en donkerblauw geven het shirt een sjieke uitstraling. Het blauw van het shirt komt ook weer een beetje terug in de broek en maakt het tot een geheel.
Voor de maatvoering geld hetzelfde als de broek. Maat L voldoet voor prima voor mijn postuur maar let er wel op dat dit shirt een strakke pasvorm heeft. De lengte van het achterpand geeft geen problemen, valt netjes over de broek en blijft daar de rest van de tocht ook zitten.

Tijdens het fietsen wordt het shirt op zijn plaats gehouden door een smalle siliconstrip welke aan de onderzijde helemaal rond loopt. De mouwtjes zijn niet uitgerust met een siliconenstrip maar blijven door hun structuur en strakke vormgeving al mooi op hun plaats zonder dat ze knellend aanvoelen.

Om wat spulletjes mee te nemen is het shirt uitgerust met 3 zakjes. Net groot genoeg om een paar reepjes, multitool of telefoon in te stoppen. Er is helaas geen afsluitbaar zakje voor je telefoon maar mijn 15 cm lange Crosscall verdwijnt tot 4 cm onder de rand van het zakje. Knappe telefoon die daar uitvalt. Voor de rest van je gereedschap zul je een frame- of zadeltasje mee moeten nemen.

En inderdaad heb je gelijk. De kleding misstaat ook helemaal niet als je met een XC bike onderweg bent.
Kleren maken de man (vrouw ook uiteraard) en daar is Ornot zeker in geslaagd.

De broek is verkrijgbaar in de maten XS t/m XL
De adviesprijs bedraagt € 169,00 en is verkrijgbaar in de kleur zwart/block blue

Voor meer informatie klik je op:
https://uk.ornotbike.com/collections/mens-bottoms/products/block-blue-ho...

Het shirt is verkrijgbaar in de maten XS t/m XXL
De adviesprijs bedraagt € 141,00 en is verkrijgbaar in de kleuren
Gray Ties, Composite Team, Gray Line, Code Citron, Code Burgundy, Navy Line, Classic Black, Blue Line en Grayskull

Voor meer informatie klik je op:
https://www.ornotbike.com/collections/mens-jerseys



  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post117

Trails rijden met de DMR V12 Pedalen

ReviewsPosted by Patrick Mon, July 09, 2018 12:08
Pedalen zijn een van de drie contactpunten waarmee je aan je bike gekoppeld zit. Toen we de nieuwe DMR V12 pedalen, welke opgestuurd werden door www.bikester.nl, op de bike monteerden gingen we direct de trails opDe eerste lijn van de DMR V12 pedalen stammen zelfs al uit de vorige eeuw. 1998 om precies te zijn. Er is de laatste jaren weinig veranderd aan de pedalen maar met de 2018 lijn zijn er toch wel enkele veranderingen doorgevoerd.

Ten opzichte van de oude vertrouwde V12's hebben de nieuwe een 10% groter platform, 35% lager profiel en zijn ze 20% lichter. Het uiterlijk van de pedalen is zo goed als hetzelfde gebleven. Dus je herkend ze per direct als ze op een bike gemonteerd zijn.

Zoals altijd komt de oude vertrouwde keukenweegschaal tevoorschijn en de naald blijft hangen op 424 gram voor de aluminium versie. Er is ook een magnesium versie welke 350 gram weegt.
De pedaaloppervlakte is 102 mm lang en 98 mm breed. Een mooi oppervlak waar ik met mijn grote voeten toch altijd blij mee ben. De pedaaldikte rondom de as is 16 mm.

Het pedaal zelf is vervaardigd uit aluminium kooi met het klassieke DMR uiterlijk en draait op een Cro-Mo as met fully sealed lagers. De pedalen draaien dan ook lekker soepel zodra ze gemonteerd zijn en met de geschiedenis van de V12's hoef je niet bang te zijn dat de lagers snel stuk gaan.
Het monteren van de pedalen gebeurd met een 6 mm inbussleutel.Om er voor te zorgen dat je niet van de pedalen schiet zitten er 10 pinnen per
pedaalkant in. De pinnen zijn standaard inbusstelschroeven en de grip tijdens de technische Ardennentrails was prima. Tijdens een paar technische secties waar de hardtail alle kanten op stuiterde heb ik nergens het gevoel gehad grip te verliezen op de pedalen.
Mocht je extra grip willen dan zijn de pinnen te tunen. Je kunt ze vervangen door 10 mm Terror pins! "Wear Pads", wordt gezegd op de site. En dat lijkt ons niet onverstandig met zulke lange pinnen.

Voor ons gevoel hebben we tijdens de ritten geen gebrek aan grip gehad en voor in de toekomst biedt DMR lagerkits en losse pinnen aan in hun assortiment. Zo kunnen we de komende 10 jaar makkelijk vooruit.

De adviesprijs voor de DMR V12 pedalen is: +/- € 74,99,-
De pedalen zijn verkrijgbaar in de kleuren zwart, wit, geel, rood, blauw, zilver en oranje,

Voor meer informatie klik je op:
https://www.dmrbikes.com/Catalogue/Pedals/V12-2/V12

Met dank aan www.bikester.nl voor het beschikbaar stellen van de DMR V12 pedalen.
https://www.bikester.nl/dmr-v12.html



  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post116

Spieleckkogel

VakantiesPosted by Patrick Tue, July 03, 2018 10:42

Donderdag 14 juni
Ragley's Adventure
Vakantierit Spieleckkogel, Oostenrijk
29 km. & 1775 hoogtemeters

We slaan een paar dagen over om lekker te wandelen en de dag van gisteren bestond voornamelijk uit lichte regen. Maar vandaag is het droog en trek ik de bikekleding aan voor een rondje Spieleck.
Gezien het feit dat het bewolkt is kan het boven nogal koud zijn maar gelukkig is dit niet de eerste keer in Oostenrijk en heb ik de groene winterjas meegenomen.

De top van de Spieleckkogel ligt een kleine 1000 meter hoger dan het hotel maar de eerste 400 hoogtemeters doen we met de lift. Hoger gaat deze niet dus de rest is klimmen. Maar dat wisten we vantevoren al. Het is ook niet helemaal een luier vakantie. Maar vanuit de lift loopt een mooi schotterpad omhoog. We kunnen nog even genieten van een paar mooie vergezichten maar zodra we de Rosswaldhutte voorbij zijn gaan we de wolken in. De temperatuur zakt steeds verder naar beneden
en het zich minimaliseert zich tot pakweg 10 meter! De zonnebril gaat af want deze condenseert door de wolken. Het is wel sprookjesachtig op deze manier.

Na een 1.15 uur klimwerk ben ik boven op de kam. En snotverdorie wat is het hier koud. De wind knalt flink over de bergtoppen en snijdt dwars door je heen. Even snel wat foto's maken en doortrappen want je koelt per direct af. De thermometer blijft ook rond de 4 graden hangen.
Het plan was om nog verder omhoog te klimmen naar het allerhoogste puntje maar daar is nu geen lol aan. Nee, we gaan lol maken op de trails naar beneden. Die is namelijk een genot om naar beneden te rollen. Veel stenen, oversteekjes, drops,
kombochten en alles wat je in een trail moet hebben.
In de verte zie ik een groepje bikers wat een band aan het repareren is. Snakebite… De scherpe stenen komen overal wel doorheen.

Ik rol verder en stop om van het uitzicht over de trail te genieten maar zodra ik verder wil valt me op dat ik wel héél erg veel grip heb achter. Lek... Geen snakebite maar iets anders. Het groepje Belgen welke eerder een band aan het repareren was rolt me nu voorbij. Een kort praatje later en ze gaan door naar beneden. Een kleine reparatie later en ik ben ook weer op pad.

De trail loopt lekker door maar ter hoogte van de Spieleckalm veranderd deze in een breed gravelpad. Ik weet dat er links nog een mooi pad haaks op de hoogtelijnen loopt. Steil, stenen en technisch maar door de regen van gisteren is dit nu een grote glijbaan en rol ik via het schotterpad naar beneden en kom uit in Lengau. Mijn vingers zijn ondertussen een beetje ontdooit en de zon lijkt door te komen.
De fiets richt ik naar het hotel want een ijsco in Maria-Alm gaat er eigenlijk wel in. San. vind dat ook wel een goed idee. Maar eerst verleg ik nog even de grenzen op de Proline! Gaaf!
Een paar uur later richting Maria-Alm komt de zon door. Strakblauwe lucht en een mooi zonnetje, hopelijk voor de rest van de dagen nog.
Maar welke tochten onthoudt je het beste? Juist, degene met het meest avontuurlijke weer.



  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post115

Wetterkruez

VakantiesPosted by Patrick Mon, July 02, 2018 12:22
Maandag 11 juni
Ragley's Adventure
Vakantierit Saalbach-Hinterglemm, Oostenrijk
60 km. & 4180 hoogtemeters

De eerste dag van een weekje Biken en Hiken in het zonovergoten Saalbach-Hinterglemm. Zonovergoten inderdaad. En dat terwijl de weersvoorspellingen iets anders aan hadden gegeven. Dus heb ik voor deze vakantie maar de regenbike meegenomen. Ofwel de Ragley LTHT ipv. de fully. Die blijft lekker thuis. Heb ik de verkeerde keuze genomen? Daar komen we in de loop van de week wel achter.
Voor vandaag heb ik in ieder geval een leuke trip gepland. Protectie aan en gaan. Als eerst de Reiterkogel omhoog en omlaag via de Blue Line om alles even los te maken na de autorit van gisteren. De bike laat zich van de beste kant zien en alles voelt goed aan. Wat rijdt die Ragley toch heerlijk zeg. De technische stukken worden onder de banden verslonden en al snel staan we beneden. Hop de lift in om aan de tocht te beginnen. Er moet namelijk nog heel wat geklommen worden.

Vanuit de lift bike ik omhoog naar Wetterkreuz en geniet van de uitzichten. Zweetdruppeltjes parelen omlaag maar het klimmen met de Ragley gaat voorspoedig. Vanuit Wetterkruez besluit ik om naar de top van de Bernkogel te fietsen. We gaan namelijk niet alleen bikeparken aandoen maar ook avontuurlijke paden waar bikers niet vaak komen.
Vanuit de top van de Bernkogel ligt een super trail. Mooie switchbacks over een knettersteile helling. Als je van onderuit kijkt zie je de paadjes niet eens lopen. Boven moeten er een paar stukjes te voet gedaan worden want ik ben maar alleen en dit is wat teveel van het goede. Maar een paar meters later ploffen de banden op de grond en de dropper naar beneden. Dit is gaaf! Grenzen worden opgezocht en met een grote grijns kom ik aan bij het Spielberghaus.

Ik richt de bike verder naar beneden en besluit om de lift in Jausern te nemen om de tocht verder voort te zetten richting Leogang. Eens kijken hoe de bike het daar doet.
Ik zoef de GoPro line af en kom zo nu en dan lekker met beide wielen van de grond. Wat wel vervelend is in de bikeparken zijn alle rembultjes die overal liggen. Alles rammelt en trilt daarop en ik besluit om de lijnen flink te veranderen zodat ik de rembultjes flink kan vermijden.De GoPro line gaat over in de Hangman 2 en hierna stap ik in de lift omhoog voor de terugtocht naar Saalbach. Uiteraard nog even een flinke klim en daal ik af via de smalle trails naast de lift richting Jausern. Een paar jaar terug liepen hier mijn remmen heet maar deze keer niet. De dikke schijven doen het prima en met de Ragley kan ik ook een stukje sneller naar onder dan de bike die ik vorige keer bij had.

In Jausern neem ik de lift weer omhoog en ga via het Wurzelpad naar de Kohlmais om via de Milka line af te dalen naar Saalbach. De wortels op het Wurzelpad worden verslonden door bike en banden. Hier is dat beest voor gemaakt. Gewoon overal overheen rammen!

De Ragley heeft zich van zijn beste kant laten zien en ondanks het gebrek aan achtervering geniet ik met volle teugen. Tijd voor een grote Weizen!

  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post114

Rondje Soerendonk

TripsPosted by Patrick Mon, July 02, 2018 12:15
Donderdag 7 juni
Mondraker on Patrol
Rondje Soerendonk,
41 km. & 53 hoogtemeters

Het is nu al zovaak ter sprake gekomen tijdens een gesprek met Marco en mij over:"Wanneer gaan we nu weer eens samen biken?" En vandaag is het eindelijk zover. Ik heb nog wat extra kleding over die hem goed past. De bike van San. is ook zijn maat en de helmp van Ekoi zit hem ook prima.Klaar voor vertrek. Het is meer dan 10 jaar geleden dat we samen op de bike hebben gezeten en de eerste kilometers moet ik hem een beetje inhouden want we hebben nog een stukje te gaan. Gelukkig ken ik Marco Al sinds de eerste klas van de Mavo en weet ik dat ik hem niet teveel hoef te sparen. Een ex-prof. handballer weet dat je bij sporten namelijk niet hoort te klagen en ken maar een stand. Doortrappen en gaan.

En dat valt niet tegen na 10 jaar. We rollen binnen de kortste keren over de singletracks van Maarheeze en de grond is perfect. Het rolt ook super snel en ligt. Ook geen straf na 10 jaar niet op een bike te hebben gezeten. Maar dat maakt de nieuwe
introductie er ook een stuk beter op dan bijv. een modderbad.
In Soerendonk rollen we over de Vloeten en vandaag strijken we wel neer op het terras van de camping. Koffie met vlaai gaat er namelijk altijdwel in tijdens het fietsen. We laten het bij een koffietje (en vlaai ook natuurlijk) anders zitten we hier over een paar uur nog.
Vanuit Soerendonk laten we de bikes door de bossen achter de waterzuivering door naar Budel rollen. Maar nog even een paar uitstapjesnaar paadjes die Marco kent en wil laten zien. Heeft ie de smaak te pakken? Vast wel

  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post113

Rondje Cranendonck

TripsPosted by Patrick Mon, July 02, 2018 10:44
Woensdag 30 mei
Mondraker on Patrol
Rondje Cranendonck,
46 km. & 66 hoogtemeters

Na al de stormschade van afgelopen voorjaar ben ik eigenlijk best wel nieuwsgierig geworden of het rondje Cranendonck er volledig vrij bij ligt.Zo gezegd, zo gedaan en al snel rollen we over de singletracks naast de Geuzendijk. Er zijn al een paar olifantenpaadjes omstaan en een paar extra kronkels in de singletracks. Geen straf want hoe meer hoe beter en de nieuwe bochten worden vanzelf ingereden tot leuke kombochten in de loop der jaren.

We steken de A2 over en via de tracks in Maarheeze rollen we zonder obstakels tegen te komen naar de Vloeten in Soerendonck. Ik twijfel om nog even koffie te doen bij de camping maar sla vandaag de pauze over en laat de bike over de singletracks richting België rollen. Een paar kilometer asfalt helaas want er is geen onverharde verbinding
tussen de Vloeten en de Malpie. Of je moet toevallig een kano bij hebben ofzo.Maar na het asfalt rollen we lekker via de paden langs de Achelse Kluis en de Berg in Budel terug naar huis. De route ligt er goed bij en van de omgewaaide bomen hebben we geen last gehad. Mooi!

  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post112

Rondje Malpie

TripsPosted by Patrick Mon, July 02, 2018 09:48
Maandag 21 mei
Mondraker on Patrol
Rondje Malpie,
54 km. & 55 hoogtemeters

Jumpen op zondag is lassen op maandag werd er vroeger wel eens eens gezegd. Nou, deze maandag wordt er niets gelast maar tussen de bedrijven door schiet ik in de mijn bikekleding om even een lekker rondje naar Valkenswaard op en neer te doen. Er moeten nog een paar dingen gedaan worden.
Vanuit huis gaan we zoals je vaker leest richting de Bever en de Achelse Kluis. En zoals altijd laten we de paters met rust en zetten koers naar de singletracks van de bike route van Valkenswaard.
In Borkel en Schaft pik ik de route op en de singletracks vliegen me om de oren. De snelheid zit er goed in en ik steek de grote weg over tussen Valkenswaard en Hasselt. Een paar kilometer later sta ik voor een groot vakantiepark en steek ik de grote weg over terug naar de bossen van de Malpie. Een paar zandpaden later en het is tijd voor koffie en vlaai bij Het zomerhof. Ik maak nog een praatje met een paar soldaten en hun enorme bedrijfswagen met megawielen en daarna gaat de tocht terug naar huis.

  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post111

Toertocht Beringe

ToertochtenPosted by Patrick Mon, July 02, 2018 09:41
Maandag 21 mei
Mondraker on Patrol
Toertocht Beringen, België
73 km. & 395 hoogtemeters

Het is maandag en er is een toertocht te doen. Dat wil maar één ding zeggen. Het is een feestdag in België. Dus we zakken af naar Beringen om daar onder een blauwe lucht te genieten van al de paden die er in de buur te vinden zijn.
Het eerste gedeelte van de tocht is aan de makke kant en bevat teveel asfalt en brede paden. Maar vooral het asfalt is een boosdoener, dan nog liever een gravelpad. Al is het maar voor het gevoel.
Gelukkig veranderd na de bevoorrading het karakter van de tocht en wordt er steeds meer singletrack onder de banden geschoven. De benen zijn een beetje lui maar de kilometers tikken gestaag weg.
Een tijdje later komt bevoorrading nr. 2 alweer in zicht en biken we veelal door de bossen rondom Beringen. Op naar de terril. Welke gelukkig als laatste ligt en je, hoe moe je benen ook zijn, toch op wilt rijden.
Vlak voor we de terril opschieten zwaaien nog even naar Connie welke foto's van de tocht heeft gemaakt. Helaas was ik te laat/langzaam om op tijd voor de lens te rijden. Ach, boven even met de zelfontspanner aan de gang en na de afdaling van de terril rol ik weer terug naar de auto.

  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post110

Trails rijden met de Ergon GA3 Grips

ReviewsPosted by Patrick Fri, June 22, 2018 11:26
Het is weer tijd om op pad te gaan met het ondergeschoven kindje van de onderdelen. Namelijk de handvatten. Toch iets waar je de hele biketocht aan vastzit. Wij gingen naar Oostenrijk met de Ergon GA3 grips met mini-wing.Mini-wing? Dat klopt, en dat is ook het eerste wat opvalt aan de GA3 grips. Het kleine vleugeltje wat uitsteekt aan de achterkant.
De GA3 is gebaseerd op de GA2 waar we vorig jaar mee op pad gingen en bezit dan ook zo goed als dezelfde eigenschappen. Ontworpen voor AM-bikes, technisch rijden in de Alpen, Ardennen of trails in Nederland. Maar ook voor bikers met kleinere handen die graag een spoilertje willen maar de GS1 of GX1 toch nog te groot vinden.De opbouw van de grips bestaat uit twee lagen. De bovenste laag is gemaakt van Ergons UV rubber wat zorgt voor grip en comfort tijdens het rijden. Uiteraard op een ergonomische manier uitgesneden om de drukpunten op de handpalmen verlichten. De onderste laag is een koker welke uit verschillende diktes bestaat om tevens meer comfort te bieden en aan de achterkant zit het kleine vleugeltje welke je pols ondersteund. De lengte van de grip bedraagt 135 mm en de keukenweegschaal blijft hangen op 61 gram per stuk.Het monteren van de handvatten is zo gepiept. Er zit maar één klembout aan het vat en je trekt deze gewoon over je stuur tot tegen de aanslag. Het gelaserde icoontje geeft aan hoe ze geplaatst moeten worden. Daarna is het een kwestie van een testrondje door de straat voor de finetuning en je bent klaar om de trails op te schieten.
Bikers welke met een carbon stuur rijden hoeven zich geen zorgen te maken. De grips zijn namelijk ook bestemd voor carbon sturen.

De grips zijn een paar dagen voor vertrek naar Oostenrijk gemonteerd dus we vliegen er direct in. Zo nu en dan zelfs letterlijk. We zetten de bikes in de lift en gaan omhoog. Tijd om de zaak eens los te rijden en rustig te beginnen met de Blue line in Hinterglemm. Bike en biker voelen goed aan de de grip is prima, tijdens de eerste run heb ik geen enkel moment ervaren dat ik uberhaubt grip verloor op de handvatten. Je hoeft ook niet te knijpen om de zaak onder controle te houden. Gewoon lichtjes vasthouden is voldoende.
Een paar runs later waaronder de Gopro en Hangman in Leogang geeft een goede bevestiging.

Maar uiteraard zijn deze grips niet alleen voor bergaf. Ze blinken echt uit zodra je lange tochten in het zadel maakt. Een paar dagen later is het klimmen geblazen naar de Spieleckkogel. Anderhalf uur klimmen om bij het kruis te komen is een goede test voor je handen. Uiteraard als je daarna via dikke trails helemaal naar beneden kunt knallen. Het is ook wat mistig en vochtig weer maar aan grip geen gebrek en dode handen heb ik de hele vakantie niet gehad. Ook niet bij dagen van 5 - 6 uur in het zadel.

Het mini vleugeltje doet wat er van gevraagd wordt en is een mooie en simpele upgrade voor je All Mountain Bike.

De handvatten komen trouwens in vijf kleurtjes zodat je ze leuk bij je fiets of helm kunt afstemmen.

De adviesprijs bedraagt € 34,99
De GA3 grips zijn verkrijgbaar in de kleur:
Blauw, rood, zwart, oranje en bessenrood.

Voor meer informatie klik je op:
http://www.ergon-bike.com/en/article-ga3.html



  • Comments(1)//www.mtbvakantie.com/#post109

Trails rijden met de Sr Suntour Axon 34 Boost

ReviewsPosted by Patrick Fri, June 08, 2018 16:34
De Suntour Axon vork is al jarenlang het vlaggenschip en heeft al menige keren op de podiums gestaan. Voor 2018 gaan ze nog een stapje verder met de 130 mm trail versie van de Axon. Wij gingen er mee de trails op.

De Axon vork valt volgens de tabel van Suntour onder de category E- bikes/XC 29/27,5+. Maar gezien je de vork in 3 veerweglengtes kunt krijgen, namelijk 100, 120 of 130 mm kan deze gerust mee in de category All Mountain.

De vork is uitgerust met 34 mm vorkpoten welke stijf en sterk genoeg zijn om de klappen in het terrein op te vangen maar niet al teveel gewicht op de schaal brengen. De onderste vorkpoten zijn zoals je verwacht gemaakt van magnesium en de kroon bestaat uit een hol aluminium gedeelte.
De stuurbuis is een tapered alumium buis. Uiteraard tapered want een rechte 1 1/8" stuurbuis is niet meer van deze tijd. Al deze kleine gewichtsbesparingen zorgen er voor dat de wijzer van de keukenweegschaal blijft hangen op 1952 gram. Niet slecht voor een lichte AM-vork.

Zoals in de titel valt te lezen is de vork geschikt voor boost naven en heeft een 110/15 mm steekas met Q-lock 2 hendel. Een van de snelste steekassen op de markt op het moment van schrijven. Er zit namelijk geen schroefdraad in de vorkpoten voor de steekas. Nee, deze werkt namelijk als een soort van paraplu. Je steekt de as erdoor. Open het hoedje en een paraplu achtige vorm komt tevoorschijn. Dan trek je de hendel aan en de vork zit op zijn plaats. Het verwijderen van de steekas gaat dus net zo snel.

110 mm Boost naven wil vaak zeggen dat de vork gemaakt is voor brede banden. En dat is bij de Axon niet anders. De 2.4" brede Vittoria banden welke op 30 mm (intern) brede velgen liggen hebben meer dan genoeg ruimte tussen de vorkpoten en brug. Er is tussen de poten +/- 9 cm aan ruimte voor banden te plaatsten dus er zelfs meer dan genoeg ruimte om een 2.6" band te plaatsen en niet in de problemen te komen.
Aan de onderkant van de linker vorkpoot zitten de postmount nokjes om een 180 mm schijf te bevestigen. Wil je kleiner dan heb je pech. Minimaal 180 mm schijven, maar groter is uiteraard geen probleem. En bij schijven geldt vaak. Groter is beter, al is het maar voor de koeling van schijf en remblok.

PCS RL-RC
Afkortingen, wie kent ze niet, waar staan ze nu eigenlijk voor. Joost mag het weten maar de hele bike wereld zit er vol mee en je wordt er flink mee om je oren geslagen. De PCS demper is in ieder geval een cartridge demper waar Suntour de afgelopen 14 jaar al mee werkt. RL staat voor Remote Lock out en RC voor Rebound en Compression. Allemaal te vinden in de rechter vork poot.
In de linker vorkpoot zit de luchtkamer. Deze werkt op lage druk. Bij 65 Psi had ik genoeg sag om bijna de volledige veerweg aan te spreken. Tevens bevinden zich in de linker vorkpoot nog een drietal air volume spacers. Ook wel bekend als tokens bij andere merken. Deze gebruik je om de vork meer lineair of progressiever te maken naar jou rijstijl.

De PCS demper geeft je de mogelijkheid om de rebound in te stellen maar ook de low speed compression. De low speed compression stelt je in staat om de vork in te stellen zodat deze niet te diep inveert tijdens remmen of kombochten. Hier moet je een beetje mee spelen en stap voor stap doen totdat jij er tevreden mee bent. Iedere biker heeft nu eenmaal zijn eigen stijl en wat voor de een prima is kan voor andere totaal anders zijn.
De lock out zit net onder het knopje van de compressie en werkt met een remote op je stuur. De remote werkt heel erg snel. Je trekt de hendel naar beneden en hij zit vast maar zodra je de veerweg weer wilt gebruiken tik je even snel met de duim of hand tegen de het hendeltje aan de zijkant en hij schiet open. Doordat het zo'n makkelijk systeem is gebruik ik het ook steeds vaker bij stukjes bergop.

De hendel moet trouwens aan de linkerkant bevestigd worden. Aan de rechterkant werkt hij namelijk niet omdat hij dan geblokkeerd wordt door zijn eigen kabel. Ergonomisch gezien is hij ook gemaakt voor de linkerkant maar bikers zijn eigenwijs en willen het wel eens compleet anders doen.

In de brug van de vork zijn een paar schroefjes gemonteerd waar je het spatbordje op monteert welke bij de vork meegeleverd wordt. Een kleintje in de soort van Marsh Guard. Klein genoeg om niet op te vallen maar groot genoeg om de ergste modder en stenen weg te houden. En gezien dit een spatbord van Suntour zelf is heb je geen tayrips nodig om deze te bevestigen.
Bijkomend voordeel van deze kleine spatborden is dat de schachten minder modder krijgen en steenschade op de geanodiseerde laag verminderd wordt.

10 cm vanaf de onderkant van de vorkpoten verwijderd zie ik twee kleine schroefjes uitsteken waarvan ik me afvraag waar deze voor dienen. Navraag leert dat deze ook voor het bevestigen van spatborden zijn. Namelijk de volledig doorlopende. Dat is voor de mtb wel wat teveel van het goede. De mudcatcher in combinatie met een spatbordje tegen de onderbuis voor als het heel modderig is, is meer dan genoeg.

In het terrein:
We zitten volop in het seizoen van Ardennen, Zuid Limburg en buitenlandse tochten en dat is het gebied waar de vork zich helemaal thuis voelt.
Maar voordat we de paden op gaan stellen we de vork zo goed als mogelijk af. Finetunen doen we tijdens de eerste rit wel.
We pompen de vork op en stellen de sag in met volle bepakking en juiste manier van rijden. 65 Psi bij een gewicht van 85 kilo incl. rugzak met kilo's onderdelen geeft een prima sag. De rebound heb ik aan de voorkant liever wat sneller staan en de compressie draai ik 3 klikjes dicht. Een rondje op en neer door de straat om te kijken of alles goed werkt en we zijn klaar om te gaan.

In het terrein valt het plushe karakter op van de vork. Wortels en stenen worden netjes weggefilterd en harde klappen goed geabsorbeerd. Tijdens het afdenderen van de trappen komt de vork snel terug en blijft de volledige veerweg trede na trede aanspreekbaar.

Na de eerste flinke tocht heb ik de vork afgesteld maar ook een van de drie tokens eruit gehaald. Een simpel werkje waar je alleen een grote dopsleutel voor nodig hebt. Wel even eerst de lucht eraf laten voor je eraan begint. Want anders heb je kans dat de dop door je garage vliegt.

Een paar tochten later worden de trails wat heftiger en knallen we volle bak over de singletracks langs de Moezel. De stenen zijn een maatje groter en er zijn genoeg technische stukken waar de vork zich van zijn beste kant moet laten zien. De 34 mm poten zijn stijf genoeg om de vork snel door bochten heen te richten. Wat tevens opvalt is dat de geanodiseerde vorkpoten heel soepel glijden, aanspreken en dat er eigenlijk geen inrijperiode van de vork is.

Bergop ben ik de lock out steeds meer gaan gebruiken. Gewoon omdat deze zo makkelijk te bedienen is. Oké je hebt geen climb / trail / descend mogelijkheid maar alleen aan of uit. Prima toch.

De Axon 34 Boost vork doet wat van hem gevraagd wordt en heeft genoeg mogelijkheden om afgesteld te worden op de diverse rijstijlen welke zich onder de bikers bevinden.

De adviesprijs van de vork bedraagt € 699,-
Voor meer informatie klik je op:
http://www.srsuntour-cycling.com/nl/components/fork/Axon-34-Boost-29-27-...

Met dank aan Tehava voor het beschikbaar stellen de Sr Suntour Axon 34.



  • Comments(0)//www.mtbvakantie.com/#post108
Next »